Allereerst heeft de opsteller een vraaggesprek met de vraagsteller. De vraagsteller vertelt zijn/haar opstellingsvraag. De opsteller vraagt hierop door. Belangrijk in met name familieopstellingen zijn de feiten. Meningen, oordelen en interpretaties zijn in het opstellingenwerk niet zo belangrijk. Een feit is bijvoorbeeld: er heeft een abortus plaatsgevonden, er is sprake van verslaving aan drugs of alcohol, de vader was voor langere tijd spoorloos verdwenen, een kind heeft een ziekte, iemand heeft slachtoffers gemaakt in een oorlog, etc. De omstandigheden en meningen om die feiten heen hebben daarin weinig tot geen belang. De opsteller zal de vraagsteller vragen hier niet over uit te wijden.

Zodra de opsteller de situatie en de vraag helder genoeg heeft, zal hij kiezen voor de meest geschikte opstellingsvorm. Bij een klassieke familie-opstelling zal hij de vraagsteller vragen om representanten uit te kiezen voor de personen uit het systeem waar het om gaat (in dit geval bijv. vader, moeder, evt. broers en zussen en iemand voor de vraagsteller zelf). Vervolgens brengt de vraagsteller intuïtief de representanten één voor één op een plek in de ruimte. De vraagsteller doet dit door hen aan schouders of handen mee te nemen. Hierna kan de vraagsteller plaats nemen in de kring van de andere aanwezigen om zo de opstelling goed te kunnen volgen en in zich op te nemen. Vervolgens zal de opsteller zijn intuïtie, waarneming, kennis en ervaring inzetten om een beeld te krijgen van de dynamieken die aanwezig zijn. Hij/zij zal aan de representanten vragen stellen over hoe zij zich voelen in de plek/rol waarin ze staan. Soms zal hij ook vragen stellen aan de vraagstelller aangaande feiten die van belang kunnen zijn of hij kan vragen wat de vraagsteller zelf ziet of opvalt in de opstelling.

Vervolgens zal de opsteller bekijken en uitproberen wat er in het systeem mogelijk is om tot een onderlinge samenhang te komen waarbij de leden van het systeem beter tot hun recht komen. Dat wordt de orde van de liefde herstellen genoemd. Dit kan een opsteller doen door bijvoorbeeld te vragen aan representanten om naar anderen te kijken, een paar stappen te nemen naar een andere representant, extra representanten erbij halen voor personen die missen in het systeem of ze bepaalde zinnen te laten zeggen. Wanneer in de opstelling de meest optimale situatie is bereikt, kan de opstelling worden beëindigd. De opsteller vraagt dan aan de representanten om uit hun representantplek te stappen.

Als afsluiting zal de opsteller meestal nog kort iets zeggen over de opstelling of hierover aan de vraagsteller iets meegeven. Centraal staat dat het aanschouwen van de opstelling door de vraagsteller een helingsproces in gang zet. Dit proces zou kunnen worden verstoord door een uitgebreide uitleg en te veel nadenken en theoretiseren. Mocht er later bij de vraagsteller behoefte zijn aan meer informatie of een gesprekje over de opstelling of zijn/haar proces, dan kan altijd contact worden gezocht met de opsteller.